Sąd Grodzki w Garwolinie

26 .10.1939 r. Generalny Gubernator w imieniu władzy niemieckiej wydał Rozporządzenie nr 42 o odbudowie wymiaru sprawiedliwości w Generalnym Gubernatorstwie. W myśl tego rozporządzenia na terenach okupowanych działało sądownictwo niemieckie i polskie. 19.02.1940 r. ukazało się Rozporządzenie nr 51 w sprawie funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości w Generalnym Gubernatorstwie, odnoszące się do sądownictwa, które mogło być dopuszczone, o ile nie ingerowało we właściwości sądownictwa niemieckiego w sprawach karnych sąd polski mógł rozpatrywać sprawy które zostały przekazane przez władze niemiecką władzom polskim, po uprzednim sprawdzeniu każdej sprawy przez niemieckiego prokuratora Sądu Specjalnego w Warszawie, który decydował jaki sąd, polski czy niemiecki ma ją rozpatrywać. W sądach polskich obowiązywały polskie ustawy i rozporządzenia. 6 listopada 1939 r. wznowił działalność Sąd Grodzki w Garwolinie. Według zarządzenia wykonawczego gubernatora dr Fischera z dnia 22.07.1940 r. obejmował gminy: Wola Rębkowska, Wilga, Osieck, Sobienie Jeziory, Miastków, Parysów i Górzno. Sądownictwo polskie w pierwszej instancji wykonywały sądy grodzkie. Cezurą końcową działalności sądów z okresu okupacji jest rok 1944 - odzyskanie niepodległości.