Ministerie van Buitenlandse Zaken; Consulaat-Generaal te Tanger (Marokko), 1907-1944

Identyfikator
2.05.119
Język opisu
holenderski
Daty
1 Jan 1907 - 31 Dec 1944
Poziom opisu
Zespół archiwalny
Źródło
Partner EHRI

Rozmiary i nośnik

3 meter; 195 inventarisnummers

Twórca(-y)

Zakres i treść

Het archief bevat gegevens over de personele en organisatorische zaken van de post, voorts rapportages over diplomatieke en consulaire aangelegenheden (Spaanse burgeroorlog), over juridische zaken waaronder de consulaire rechtbank, over handelsaangelegenheden (tabaks- en buskruitmonopolie, invoerverbod babouches, wapensmokkel) en over de Nederlandse onderdanen: burgerlijke stand, dienstplichtzaken, dienstneming in het Vreemdelingenlegioen etc. Voorts bevat het archief gegevens over de zogenaamde "beschermelingen" in Marokko, met naamlijsten en over de Gemengde Rechtbank (Tribunal Mixte) en het Tribunal Speciale de la Banque du Maroc, waarin Nederland vertegenwoordigd was. Het merendeel der stukken is in het Nederlands, een aantal stukken is in het Frans gesteld. Het archief bevat enkele inventarisnummers met oorlogsgerelateerde informatie waaronder informatie met betrekking tot oproeping in militaire dienst van buiten Nederland verblijvende dienstplichtigen. Inventarisnummer 35 bevat politieke rapportage betreffende niet-Marokkaanse aangelegenheden o.a. met betrekking tot de periode 1941-1944, mogelijk bevindt zich in dit inventarisnummer oorlogsgerelateerde informatie

Warunki decydujące o udostępnieniu

beperkt openbaar

Informacje dotyczące procedury

  • This fonds has been selected by EHRI from the online service Wegwijzer Archieven WO2 at www.archievenwo2.nl based on the Dutch subject heading 'Jodenvervolging' attributed to file descriptions within the collection. Only file descriptions with subject heading 'Jodenvervolging' provided by the Wegwijzer Archieven WO2 have been included.

  • Nationaal Archief

Niniejszy opis pochodzi bezpośrednio z usystematyzowanych danych dostarczonych EHRI przez instytucję partnerską. Instytucja przechowująca zbiór uznaje ten opis za dokładne odzwierciedlenie zasobów archiwalnych, do których odwołuje się w momencie przekazywania danych.