Verwaltung des Jüdischen Grundbesitzes.

Identyfikator
BE / ARA2-AGR2 / 545-461
Język opisu
holenderski
Alternatywne identyfikatory
  • 545-461
Poziom opisu
Zespół archiwalny
Źródło
Partner EHRI

Rozmiary i nośnik

80 kisten (ca. 28 s.m.).

Twórca(-y)

Zakres i treść

Dit bestand valt uiteen in twee reeksen, resp. de reeks van Verwalter Ernst Robert Müller (960 dossiers, in totaal 51 kisten), en die van Verwalter Rudolf Nicolay (721 dossiers, in totaal 29 kisten). Het gaat telkens om individuele dossiers inzake de aangifte en het beheer van onroerende goederen, grotendeels eigendom van Joodse particulieren. Slechts enkele gevallen hebben betrekking op ‘Joodse ondernemingen’ of Joodse organisaties (in casu de Communauté israélite de Bruxelles, het Œuvre Centrale israélite, de Refuge pour Vieillards Israélites en de Société israélite d’Assistance Antituberculeux). In de dossiers vinden we vooral administratieve documenten zoals correspondentie (tussen de voormalige eigenaars en de beheerder, met het Sekwester, met advocaten, rechthebbenden en erfgenamen, etc.), allerlei formulieren, kopies van verzekeringspolissen en hypotheken, … zowel daterend uit de oorlogsperiode als eind jaren ’40 – begin jaren ’50. De dossiers bevatten vaak heel gedetailleerde informatie over het type onroerend goed, haar status (verkocht of niet), kadastraal inkomen, hypotheek, verzekeringen, belastingen, waarde, of er huurders zijn (en hoe hoog de huur is), eventuele gedane beheers- en onderhoudskosten, etc. Hoewel het in hoofdzaak immobiliën in Brussel betreft, vinden we er ook onroerende goederen in terug van Joden uit Luik, Seraing, Knokke, Blankenberge, Diksmuide, Jemappes, Middelkerke, Charleroi, Spa, Aarlen, Gent, …

Pomoce informacyjne

  • Het bestand is nog niet geïnventariseerd, maar er bestaat een (weliswaar verouderde) lijst van dossiers van de reeks Müller. Er is eveneens een concordantielijst, opgesteld door F. Strubbe (2014).

Informacje dotyczące procedury

Tematy

Niniejszy opis pochodzi bezpośrednio z usystematyzowanych danych dostarczonych EHRI przez instytucję partnerską. Instytucja przechowująca zbiór uznaje ten opis za dokładne odzwierciedlenie zasobów archiwalnych, do których odwołuje się w momencie przekazywania danych.